اینجا بیشــــــمارند / اما در خر تروا جا می شوند
اینجا قانون اساسی را قبول دارند / اما وقت عمل جفتک می اندازند
اینجا در خط امام هستند/ اما بیشتر با منتظری حال می کنند
اینجا خداجو هستند / اما تا خدا نمیرد،دموکراسی معنی ندارد
اینجا هیچ رسانه ای ندارند / اما با این بیانیه هایشان مخ مان را برده اند
اینجا با سکوت کامل راهپیمایی می کنند/ اما سر راه چندتا بانک و مغازه و مسجد و اتوبوس هم آتش می زنند
اینجا در مجلس ختم کشته ها شرکت می کنند / اما کشته ها فردایش سیخ سیخ راه می روند
اینجا به شدت استکبار ستیز هستند / اما کمک های نقدی شان را رد نمی کنند
اینجا به اصول اخلاقی پایبند هستند / اما با همجنس بازان می پرند، بسیجی ها هم گه گداری لخت می کنند
اینجا برای امام حسین عزاداری ی کنند / اما آن وسط یک قری هم می دهند
اینجا همه تنش زدا هستند / اما جرثقیل می آورند تا در ورودی صدا و سیما را از جا بکنند و بعدش آنجا را تصرف کنند
اینجا اگر امارات بگوید “خلیج عربی” داد و قال راه می اندازند / اما وقتی بی بی سی می گوید، کاری ندارند
اینجا از دروغ و ریا بدشان می آید / اما وقتی گند دروغ هایشان در می آید، خب درآمده دیگر!!!
اینجا روشنفکر، قرآن پژوه و مجسمه ساز و فیلسوف و پروفسورهستند / اما در طی کردن پله های ترقی، لایی می کشند
اینجا “درود بر مخالف من” سر می دهند / اما “مشایی” را تحویل نمی گیرند
اینجا با استبداد مخالف هستند / اما هویت ملی شان را از رضاشاه گرفته اند
اینجا مخالف را “ساندیس” می بینند / اما در مقابل تنها “نی” آن هیچ غلطی نتوانسته اند، بکنند
اینجا دم از اسلام، انقلاب و امام زمان می زنند / اما اسرائیلی ها و غربی ها برایشان کف می زنند
اینجا آزادی بیان را در نقد ولی فقیه می دانند / اما انتقاد به دانشگاه آزاد را کار حسودان و کینه توزان
اینجا همه مسلمان هستند / اما حکومت اسلامی را دوست ندارند
اینجا زنده ها را هم شهید می نامند / اما کشته های مسجد زاهدان را نه
اینجا امام زمان را قبول دارند / اما سروش و گنجی را سرمایه علمی خود می دانند
اینجا جامعه مدنی را ریشه در مدینه النبی می بینند / اما سر از آخور صهیونیست ها در می آورند
اینجا “الله” را ” اکبر” می دانند / اما اگر لازم باشد، جلوی او هم گردن کشی و تظاهرات و اغتشاش می کنند
اینجا طرفدار “دموکراسی” هستند / اما زمان خودشان، لایحه می دهند تا رئیس جمهورشان را مادام العمر کنند
اینجا قانون را باز قبول دارند / اما با تبصره ی “اگر به نفعم نباشد، گور باباش”
اینجا با تعدد زوجات مخالف هستند / اما در ساختمان گفتگوی تمدن ها، حجله راه می اندازند
اینجا همه با شکنجه مخالف هستند / اما در دهان سعید امامی واجبی می ریزند و زنش را جلویش….
اینجا همه روشنفکر هستند / اما اندازه لیدی گاگا ارزش ندارند
اینجا اندیشه با ریش و پشم را قبول ندارند / اما عجیب صانعی و منتظری را قبول دارند
اینجا باز هم مسلمان هستند / اما سکولار فکر می کنند
اینجا مجتهد دارند / اما سواد عربی ندارد
اینجا کشته های انتخابات پارسال را شهید می نامند / اما کشته های ایذه و سمیرم و سبزوار را یاغی
اینجا حالشان بهم می خورد از جمله “به نقل از کیهان” یا “منبع موثق:کیهان” / اما وقتی بی بی سی می گوید: “به نقل از شنوندگان” کیف می کنند
اینجا با تروریست ها مخالف هستند / اما برای اعدام بمب گذاران بیانیه می دهند
اینجا با فساد اقتصادی مبارزه می کنند / اما از حمایت مهدی هاشمی استقبال می کنند
اینجا همه با هسته ای موافق هستند / اما از سیاست تعلیق حمایت می کنند
اینجا همه می فهمند / اما فرق اموال شخصی داش محمود را با اموال بیت المال نمی دانند
اینجا همه مصداق “ادب مرد به ز دولت…” هستند / اما از تهمت “حرام زاده” گی باکی ندارند
اینجا از حقوق کارگران دفاع می کنند / اما پدر کارگرها را به خاطر تمیز کردن شعارهای روی در و دیوار توالت، در آورده اند
اینجا
اینجا
و باز هم
اینجا
به قول دکتر شریعتی:
اینجا فقط رنگ است…
اینجا دلی تنگ است…
نظرات ()
